Alarmy

  Detektory pożaru (czujki wykrywacze pożaru, ostrzegacze pożarowe) Ze względu na zasadę działania wyróżnić można 4 główne typy detektorów mających na celu wykrywanie pożaru:

• optyczne czujki dymu - dym, który dostaje się do komory powoduje rozpraszanie światła podczerwonego emitowanego przez diodę LED, co prowadzi do zmiany w oświetleniu detektora i zadziałania czujki,
• jonizacyjne czujki dymu - typ prawie wyparty przez czujki optyczne,
• półprzewodnikowe detektory dymu - reagują na substancje chemiczne wchodzące w skład dymu (działanie podobne do opisanych poniżej detektorów gazów),
• termiczne - reagują na ciepło wydzielane w trakcie spalania; odporne na dym.

Ze względu na sposób identyfikacji alarmującej czujki istnieje podział na czujki konwencjonalne i adresowalne.

Konwencjonalne - w tym systemie są łączone równolegle i alarm jest identyfikowany jako alarm z dowolnej czujki należącej do danego obwodu obejmującego np. "I piętro piętro obiektu" bardziej szczegółowa identyfikacja jest możliwa tylko przez osobiste sprawdzenie, która czujka zadziałała (w czujce świeci się lampka informująca o uaktywnieniu czujki).
Adresowalne - w tym systemie czujki są również wpięte do obwodu obejmującego np całe piętro ale w ponieważ każda czujka ma swój indywidualny adres to w centrali pożarowej jest identyfikowana pojedyncza czujka, która sygnalizuje pożar (np. "I piętro, czujka w pokoju socjalnym"). Identyfikacja odbywa się przy wykorzystaniu protokółu transmisji.
Możliwe są dwie polityki stosowania protokółów:

Producent czujek opracowuje własny protokół i udostępnia go producentom central. Zarówno czujki jak i centralę produkuje jedna firma i zachowuje parametry protokółu w tajemnicy. Istnieje jeszcze kilka innych kryteriów podziału np. czujki dwustanowe / wielostanowe.